صدا كن مرا
صداي تو خوب است
صداي تو سبزينه ان گياه عجيبي ست
كه در انتهاي صميميت حزن مي رويد
در ابعاد اين عصر خاموش
من از طعم تصنيف در متن ادراك يك كوچه تنها ترم
بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است
و تنهايي من شبيخون حجم تو را پيش بيني نمي كرد
و خاصيت عشق اين است
|
+| نوشته شده توسط
سعيد در پنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387
|
